آمدم ديدم كه جاي لاف نيست

عشق يعني دستهايم مال توست

چشمهاي خسته ام دنبال توست

عشق يعني ما گرفتار هميم

دوستدار هم طرفدار هميم

هرچه ميخواهد دلش آن مي كند

ميكشد مارا و كتمان ميكند

عشق غير از تاولي پر درد نيست

هركس اين تاول ندارد مرد نيست

آمدم تا عشق را معنا كنم

بلكه جاي خويش را پيدا كنم

آمدم ديدم كه جاي لاف نيست

عشق غير از عين و شين و قاف نيست

گفتم اول عشق را معنا کنیم
بلکه جای خویش را پیدا کنیم
آمدم دیدم که جای لاف نیست
عشق غیر از
عین و شین و قاف نیست
آمدم گفتم به آوای جلی
عین یعنی
عدل مولایم علی
شین یعنی
شور الله صمد
قاف یعنی
قل هو الله احد

من این دوستت دارم را دوست دارم.

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب محمود وهابی گوکی در تاریخ هجدهم فروردین یک هزار و سیصد و چهل و پنج هجری شمسی پا به دنیای خاکی نهاده و حضورم را در بین دوپایان به اثبات رسانیدم و کنت ظلوما جهولا .
حالا که شده و آمدیم لابد ماندمان هم دست خودمان نیست هروقت که گفتند جمع کنید جمع می کنیم ... راستش ما اصلا پهن نکرده ایم که بخواهیم جمع کنیم خداییش دست و پایمان را هم قدری دراز نکرده ایم که جمع کردنش برایمان سخت باشد همین جوری...
حالا هی بشین و تو از من حرف بزن ، منم ریلکس ...اصلا برام مهم نیست پسر ...دیگه دور دور منه و تو از دور خارجی نگات می کنم می خندم بهت ، چون شبیه نون خامه ای ای ای ای
خلاصه آدم ها- هر کدام - حال و هوای خاص خودشان را دارند ، و برای خودشان دنیایی دارند ؛ رفتار آدم ها هم مربوط می شود به ظرفیتی که دارند و محدوده ی اخلاقی ای را که اشغال می کنند ،.
در سال یک هزارو سیصد و شصت وهفت که جنگ تمام شد ،با قبول شدن در رشته ی ادبیات دانشگاه شهید باهنر کرمان از سپاه بیرون آمدم وپس از اتمام تحصیلات در آموزش و پرورش کرمان مشغول شدم و در گلباف و روستای جوشان ،عربی و ادبیات فارسی تدریس کردم . چند ساالی هم مربی پرورشی بودم . چند سالی سردبیری یکی از نشریات استانی را به عهده داشتم و فعلا صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجله ی خط فاصله هستم .
ضمنا در دانشگاه حضرت ولی عصر(عج) مشغول به خدمت گزاری بودم و چند ساعتی هم ادبیات فارسی تدریس می کردم.
مدتی مدیر فرهنگی دانشگاه بودم
...آآآآ خ خ خ خ نمی دانید چه کشیدم از دست اهالی فرهنگ و مدعیان دین داری و ریاکاران عرصه ی خداپرستی. چشمتان روز بد نبیند.
اگر می خندیدیم ، علم برمی داشتند که فلانی ببینید که چه خنده ای می کند!
اگر دلمان می گرفت و اشکی می ریختیم واویلا بود که ...
کسانی الحمد شان را آنقدر غلیظ می گفتند که فکر می کردیم یکی از اعراب قحطانی به دانشگاه آمده و ولاالضالین شان را آنقدر می کشیدند که گویا می خواهند آب کارون را از مسیر دانشگاه ولی عصر(عج) به حلق تشنه ی مردم رفسنجان بکشانند.
ریش و پشم و ادعای شان هزار هزار بود و ...
بعضی کارشان آنقدر درست بود که از جیب 6000 دانشجوی دانشگاه خرج سلیقه های آنچنانی خودشان می کردند و لاحول کنان به زمین وزمان طعنه می زدند.
خدا به حال ما رحم کند اگر روز قیامت این ها قرار باشد مامور حساب و کتاب خداوند باشند و در دروازه ی بهشت وجهنم ایستاده باشند.
واویلاست.
به هر صورت رخت بربسته و به دانشگاه باهنر کرمان نقل مکان کردیم و...
تا خدا چه بخواهد و میلش به که باشد !
بعدا بیشتر خواهم نوشت ...
از شانه هایم
از منصوره ام
از ابوالفضلم ...
از شانه هایت را برای گریه کردن دوست می دارم

پیوندها

BLOGFA.COM

یادداشت های محمودوهابی گوکی

آمدم ديدم كه جاي لاف نيست

پیوندها