خوب به یاد دارم حدود سال ا1383 با تحلیل و آنالیز رفتار جامعه نسبت به بعضی از سیاست مداران بزرگ و مدیران درجه اول کشور، نسبت به حضور بعضی در انتخابات ریاست جمهوری نهم هشدار می دادیم و پیشنهاد می کردیم که برای ادامه ی مشارکت در تصمیم گیری های کشور ار زاه دیگری وارد شوند و به گونه ای دیگر اقدام کنند. آن روز احساس می کردیم ومی گفتیم که ذایقه ی مردم تغییر کرده است و بنا به شواهد موجود روی گردانی مردم از بعضی سیاست های بزرگان را گوشزد می کردیم. از آن جایی که در برهه هایی از زمان  آنچنان حق و باطل و راست و دروغ در هم می تابند و به سختی می شود سره را از ناسره تفکیک کرد، صدای ما به جایی نرسید و اگر هم رسید آنچنان پنبه ی غرور و خودخواهی  چشم و گوش سیاست مداران را بسته بود که نخواستند قبول کنند. حدود دو سه سال قبل از انتخابات ریاست جمهوری نهم از حضور کسانی چون هاشمی می ترسیدیم و از عواقب آن بیم داشتیم و این بیم و ترس را خاضعانه و از روی دلسوزی می گفتیم و می نوشتیم . بالاخره شد آنچه که نباید می شد.

ودرآستانه ی انتخابات مجلس شورای اسلامی در دوره ی قبل نیز با تماس و ارتباطی که با مدعیان حضور برقرار کردیم نسبت به بعضی از مسایل و اتفاقاتی که در پوشش سیاست و ارتباطات واقع می شد هشدار دادیم و بعضی از دوستان را به دوستی و اتفاق بیشتر توصیه کردیم که بعضا شنیده شد و بعضی نیز از توجه کافی برخوردار نشد که نتیجه ی نه چندان خوب انتخابات  از همین بی توجهی ها و خودکامگی ها حکایت داشت.

در حقیقت در جامعه ی ما بزرگانی هستند که مورد احترام و تعظیم مردم قرار گرفته اند و منش و رفتارشان وقول و گفتارشان مورد وثوق و اعتماد می باشد . کسانی هستند که مدیریت و امامت قشر عظیمی از ملت را بر دوش دارند و گشایش بسیاری از مشکلات و گرفتاری های جامعه را با دستان مهربان و قلم شیوای خود رقم می زنند. به نظر می رسد این بزرگان باید با درک موقعیت خویش و تجزیه و تحلیل اوضاع و آنالیز نگاه ها و توقعات جامعه  به حرکت های سیاسی و شرکت در انتخابات مختلف دست بزنند.

بزرگانی که ملت به آن ها اعتماد کرده اند و زمام امور خویش را به آن ها محول کرده اند ، اگر وارد درگیری های سیاسی و زدوبند های پشت صحنه ی سیاست شوند و اگر برای بدست آوردن کرسی های بزرگ تر و مهمتر موجبات اختلاف و تشنج در جامعه را فراهم کنند حتما از سوی ملت مردود شده و صداقت و سلامت شان مورد تردید قرار می گیرد.

صد البته این تذکرات و هشدارها به این معنی نیست که انسان های توانمند و با درایت از اعلام حضور منصرف شوند و یا از رقابت و تلاش برای خدمت بیشتر باز بمانند.مردم  ایران مردمی هوشمند و زیرک و فهیم هستند که به خوبی می توانند راست را از دروغ و ریا را از صداقت تشخیص بدهند.

بحث اصلی این است که اگر کسانی به دلیل زد و بندهای سیاسی و ارتباط با برخی مدیران بالایی توانسته اند مناصب و پست هایی هرچند ناحق و ناعادلانه به دست آورده اند نباید جوگیر شده و خود را به خطر بیندازند و عجولانه و بی گدار به دریای انتخابات  بزنند که حاصل این حرکت ناپسند  نه به نفع جامعه هست و نه برای خود این اشخاص فایده ای در بر خواهد داشت.

انتخابات مجلس و حضوری دیگر از ملت شریف ایران در شرف وقوع است و اواخر سال جاری باز عرصه ای دیگر برای تصمیم گیری و حضور و افتخارآفرینی ایرانیان گشوده می شود و چشم دنیا – دوست و دشمن – به حرکت های افراد و جریان های سیاسی دوخته شده است و از همین امروز تمام رفتار مدعیان خدمت زیر ذره بین دقیق ملت رصد می شود.  سیاست مداران مدعی باید  حداقل در این مدت باقی مانده برای اثبات برادری خویش بکوشند. اگرچه رفتار گذشته ی آنان نیز در انتخاب مردم بی تاثیر نخواهد بود.