سلام خوشگل ماهم(فرشته خواجه حسنی)


سلام خوشگل ماهم  شکوه  تنهایی

هوار میکشمت بی خیال رسوایی

توجشنواره نانی ومن شدم شاعر

 درست لحظه تحویل سال حوایی

دچار میشوم ورسم می شود این بار

دو پرس خنده ودعوت به صرف یک چایی

گناه رونق بازار می فروشان است

که جار میزدنت کوچه های لیلایی

چکار بادل آشوب خود کنم حالا

که پایبند دلی می شوم تماشایی

به پیشواز نگاه تو روزه می گیرم

بچرخ بامن واین شیشه های ودکایی

نشسته کنج اتاقم به عشق افطاری

هوار میکشنت بی خیال رسوایی

سیاست مداران محترم لطفا...

 

و ان عملک لیس لک بطعمه و لکنه فی عنقک امانه (علی ع)

 با بررسی سخنان امیرمومنان علیه السلام درنهج البلاغه، به مباحث مهم اخلاقی که بیانگر تقوای سیاسی و تعریف ویژه آن حضرت از سیاست است بر میخوریم که در تضاد کامل یا نگرش فکری معاویه است. یکی از مظاهراخلاقی سیاست امام علی علیه السلام ، اصالت نداشتن قدرت و سیاست است. از این رو، هیچ گاه برای رسیدن به قدرت یا حفظ ان به ستم توسل نجست، برخلاف معاویه که بنای سایست خویش را بر ستم گذاشت و از هیچ گونه نیرنگ و فریبی ابا نداشت. امیرمؤمنان در سخنی فرمود: «حاکمی که حیله یا تکبر کند، از بی عقلی و حماقت خوددر حکومتش پرده بر می دارد». وفاداری به عهد و پیمان ها، یکی از مصادیق پای بندی های ارزشی و اخلاقی است که امام در ضرورت پای بندی به عهد و پیمان می فرمود: «حیله و پیمان شکنی برای هر کس که باشد، زشت است، و برای صاحب قدرت و حاکم زشت تر است». امیرمؤمنان علیه السلام در مورد ناپسندی نیرنگ و فریب در فضای سیاسی، خطاب به برخی از یاران خویش می فرماید: «سوگند به خدا، معاویه از من سیاستمدارتر نیست، ولی معاویه حیله گر و جنایتکار است. اگر نیرنک ناپسند نبود، من زیرک ترین افراد بودم، ولی هر نیرنگی گناه، و هر گناهی نوعی کفر و انکار است. روز رستاخیز، در دست هر حیله گری پرچمی است که با آن شناخته می شود. به خدا سوگند من با فریبکاری غلفلگیر نمی شوم، و با سختگیری ناتوان نمی گردم».

 آن امام معصوم در جایی دیگر می گوید: آیا به همین رضایت دهم که مرا امیر مومنان خوانند و در تلخی ها ی روزگار با مردم شریک نباشم!؟

نمی دانم مطلبم را با اشارات مناسبی آغاز کرده ام یا نه، اما می دانم هر کلمه ای راکه از نهج البلاغه ی مولای متقیان می خوانیم بعد از قرن ها  که از نگارش آن می گذرد، می توانیم مصداق های فراوانی برای آن ها پیدا کنیم.

به راستی دنیا می گذرد و نتیجه ی اعمال آدمیان دامن گیرشان می شود. خوبی ها و نیکی ها به رستگاری آن ها می انجامد و بد خلقی و بدذاتی  عذاب دنیا و آخرت را در پی خواهد داشت. امام معصومین ،علی )ع)  با آن همه عزت و شوکتی که خداوند متعال به او عطا کرده  مهار دنیا را بر پشتش می اندازد و خویش را از چنگال فریب های آن رها می سازد و خطاب به دنیا می گوید کجایند امت هایی که با زر و زیورت آن ها فریفتی که اکنون درون لحدها پنهان شده اند؟!

و اینک با الهام از سخنان مولای متقیان خطاب به بعضی از دولت مردان و برخی از مردان سیاست  می گوییم

ک  بر شما باد پیوستن با یکدیگر و بخشش همدیگر. مبادا از هم روی گردانید و پیوند دوستی را از بین ببرید. امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدهای شما بر شما مسلط می شوند و آنگاه هرچه دعا کنید استجابت نمی شوید...

ستمگری و دروغ پردازی انسان را در دین و دنیا رسوا می کند و عیب او را نزد عیب جویان آشکار می کند و تو می دانی آنچه که از دست رفت دیگر باز نمی گردد.

 سیاست مداران عزیز! دولت مردان گرامی! مجلسیان محترم !مدعیان راستین و احتمالا ناراستین خدمت گزاری و مردم دوستی ! راست گویی و صداقت و مردم داری سفارش خداوند و اولیای خداوند است، پس تا می توانید با پرهیزگاران و راستگویان بپیوندید ،از تملق متملقین و از حرص و حسد کینه توزان بترسید که ستایش بی جا آدمی را به خودپسندی و سرکشی وا می دارد.

مردم شما را لایق دانسته اند که انتخابتان کرده اند، خوبی هایی را در شما یافته اند که اعتماد کرده اند و زمام امور خویش را به دست شما داده اند. پس  بخیل را در مشورت دخالت ندهید که شما را از نیکوکاری باز می دارد. دوستان شما باید بر شما سبک ترو یاریشان بهتر و مهربانی شان بیشتر و دوستی آنان با بیگانگان کمتر باشد.

دولتمردان عزیز !

بنا به فرموده وصی رسول الله(ع) ، بدترین وزیران شما کسانی هستند که پیش از شما وزیر بدکاران بوده اند و در گناهان آنان شرکت داشته اند، پس مبادا چنین افرادی محرم راز شما باشند.

سیاستمداران محترم!

به عقل مردم احترام بگذارید و خود را تافته ی جدا بافته از مزدم ندانید که احساس غرور کنید و شان مردم را نادیده بگیرید زیرا عزت شما و بزرگی بزرگان در احترام به مردم و ارزش نهادن به احساسات آنان است. برای رسیدن به مناصب دنیا از شرع و اخلاق عبور نکنید که به هلاکت دچار خواهید شد.

این چه رسمی است که بعضی برای رسیدن به مقاصد خویش از بدترین روش های عصر جاهلیت استفاده می کنند؟! تهمت زدن، بی حرمتی، دروغ گفتن، غرور و بی اعتنایی به خواسته های مردم، استفاده ی ابزاری از مبانی اسلامی و مردمی نظام ، افراط و تفریط در موافقت و مخالفت با یکدیگر زبان دشمنان را بر بزرگان و بر مردم ما دراز می کند .

شماتت دشمن همه ی شیرینی های زندگی را از انسان می گیرد.هم کسانی که دولت و دولتیان را به جادوگری و خودرایی و بی تقوایی و ... متهم می کنند و هم دولت مردانی که درتبعیت از قانون و اصول پذیرفته نظام اسلامی کوتاهی می کنند، آب به آسیاب دشمن می ریزند و در راستای نا امیدی و انزوای مردم گام برمی دارند.

بیایید با پرهیز از لجاجت و خودرایی، با وحدت و برادری، با تقوا و احترام به قوانین الهی، با تبعیت از اصول ارزشی نظام اسلامی ، با تبعیت ازفرامین رهبری  نظام ، دوستان را شاد کرده و دشمنان را در سیاه روزی ناکامی و هلاک سازید.

و درآخر بیایید به شعور ملتی که شما را انتخاب کرده اند توهین نکنید و به احترام هفتاد میلیون انسان مخلص و مسلمان عزت و شرافت خود را فدای خودخواهی و غرور بی جا نکنید.

(قد بصرتم ان ابصرتم و قد هدیتم ان اهدیتم و اسمعتم ان استمعتم.)

   

گرانی گاه انتخاب

خوب به یاد دارم حدود سال ا1383 با تحلیل و آنالیز رفتار جامعه نسبت به بعضی از سیاست مداران بزرگ و مدیران درجه اول کشور، نسبت به حضور بعضی در انتخابات ریاست جمهوری نهم هشدار می دادیم و پیشنهاد می کردیم که برای ادامه ی مشارکت در تصمیم گیری های کشور ار زاه دیگری وارد شوند و به گونه ای دیگر اقدام کنند. آن روز احساس می کردیم ومی گفتیم که ذایقه ی مردم تغییر کرده است و بنا به شواهد موجود روی گردانی مردم از بعضی سیاست های بزرگان را گوشزد می کردیم. از آن جایی که در برهه هایی از زمان  آنچنان حق و باطل و راست و دروغ در هم می تابند و به سختی می شود سره را از ناسره تفکیک کرد، صدای ما به جایی نرسید و اگر هم رسید آنچنان پنبه ی غرور و خودخواهی  چشم و گوش سیاست مداران را بسته بود که نخواستند قبول کنند. حدود دو سه سال قبل از انتخابات ریاست جمهوری نهم از حضور کسانی چون هاشمی می ترسیدیم و از عواقب آن بیم داشتیم و این بیم و ترس را خاضعانه و از روی دلسوزی می گفتیم و می نوشتیم . بالاخره شد آنچه که نباید می شد.

ودرآستانه ی انتخابات مجلس شورای اسلامی در دوره ی قبل نیز با تماس و ارتباطی که با مدعیان حضور برقرار کردیم نسبت به بعضی از مسایل و اتفاقاتی که در پوشش سیاست و ارتباطات واقع می شد هشدار دادیم و بعضی از دوستان را به دوستی و اتفاق بیشتر توصیه کردیم که بعضا شنیده شد و بعضی نیز از توجه کافی برخوردار نشد که نتیجه ی نه چندان خوب انتخابات  از همین بی توجهی ها و خودکامگی ها حکایت داشت.

در حقیقت در جامعه ی ما بزرگانی هستند که مورد احترام و تعظیم مردم قرار گرفته اند و منش و رفتارشان وقول و گفتارشان مورد وثوق و اعتماد می باشد . کسانی هستند که مدیریت و امامت قشر عظیمی از ملت را بر دوش دارند و گشایش بسیاری از مشکلات و گرفتاری های جامعه را با دستان مهربان و قلم شیوای خود رقم می زنند. به نظر می رسد این بزرگان باید با درک موقعیت خویش و تجزیه و تحلیل اوضاع و آنالیز نگاه ها و توقعات جامعه  به حرکت های سیاسی و شرکت در انتخابات مختلف دست بزنند.

بزرگانی که ملت به آن ها اعتماد کرده اند و زمام امور خویش را به آن ها محول کرده اند ، اگر وارد درگیری های سیاسی و زدوبند های پشت صحنه ی سیاست شوند و اگر برای بدست آوردن کرسی های بزرگ تر و مهمتر موجبات اختلاف و تشنج در جامعه را فراهم کنند حتما از سوی ملت مردود شده و صداقت و سلامت شان مورد تردید قرار می گیرد.

صد البته این تذکرات و هشدارها به این معنی نیست که انسان های توانمند و با درایت از اعلام حضور منصرف شوند و یا از رقابت و تلاش برای خدمت بیشتر باز بمانند.مردم  ایران مردمی هوشمند و زیرک و فهیم هستند که به خوبی می توانند راست را از دروغ و ریا را از صداقت تشخیص بدهند.

بحث اصلی این است که اگر کسانی به دلیل زد و بندهای سیاسی و ارتباط با برخی مدیران بالایی توانسته اند مناصب و پست هایی هرچند ناحق و ناعادلانه به دست آورده اند نباید جوگیر شده و خود را به خطر بیندازند و عجولانه و بی گدار به دریای انتخابات  بزنند که حاصل این حرکت ناپسند  نه به نفع جامعه هست و نه برای خود این اشخاص فایده ای در بر خواهد داشت.

انتخابات مجلس و حضوری دیگر از ملت شریف ایران در شرف وقوع است و اواخر سال جاری باز عرصه ای دیگر برای تصمیم گیری و حضور و افتخارآفرینی ایرانیان گشوده می شود و چشم دنیا – دوست و دشمن – به حرکت های افراد و جریان های سیاسی دوخته شده است و از همین امروز تمام رفتار مدعیان خدمت زیر ذره بین دقیق ملت رصد می شود.  سیاست مداران مدعی باید  حداقل در این مدت باقی مانده برای اثبات برادری خویش بکوشند. اگرچه رفتار گذشته ی آنان نیز در انتخاب مردم بی تاثیر نخواهد بود.